دوشنبه دهم فروردین 1388
شجاعت امیرالمومنین
رسول خدا فرمود: وَ مَا يَمْنَعُهُ مِنْ هَذَا وَ هُوَ مِنّى وَ أنَا مِنْهُ «چه چيز از اين مقام و درجه على جلوگير مىشود در حالى كه او از من است و من از او هستم؟!» جبرائيل گفت: يَا رَسُولَ اللهِ وَ أنَا مِنْكُمَا. «من هم از شما دونفر هستم؟!»
[14] مغازى» واقدى، طبع أعلمى بيروت، ج 1، ص 225؛ و «تاريخ طبرى» طبع دارالمعارف مصر ج 2، ص 509؛ و «الكامل فى التّاريخ» طبع دار صادر ـ دار بيروت، ج2، ص.152
[22] ابن كثير دمشقى در «البداية و النّهاية» ج4، ص 20 گويد: از ابن اسحق روايت است كه در روز احد ابتداءً لواء به دست على بن ابيطالبعليه السلام بود، امّا چون رسول خداصلى الله عليه وآله ديد لِواء مشركين با بنىعبدالدار است فرمود: نحن أحقّ بالوفاء منهم، «ما در وفا نمودن سزاوارتر از مشركين مىباشيم». فلهذا لواء را از على بن ابيطالبعليه السلام گرفت و به مصعب بن عمير كه از بنىعبدالدار بود سپرد و چون مصعب كشته شد، باز رسول خداصلى الله عليه وآله لواء را به علىّ بن ابيطالبعليه السلام سپردند. و داستان لوادارى اميرالمؤمنينعليه السلام را در روز احد، ابن هشام در «سيره» ج3،ص 592 ذكر نموده است.
[29] اين مطلب را نيز در «روضة الصّفا» آورده است
